Precies een jaar geleden kon je hier de eerste indrukken lezen van de Parkside PAMRC 250 robotmaaier. Na een volledig seizoen intensief maaien en een winterperiode in de stalling, is het ideale moment aangebroken om de balans op te maken. De grote vraag die overblijft: presteert deze budgetvriendelijke machine na een jaar nog steeds naar behoren, of komen er gaandeweg toch wat irritante minpunten bovendrijven?
Slijtage rond het laadstation: de putten in het gazon
In mijn eerdere artikel schreef ik vol lof dat de robotmaaier geen putten maakte in het gazon. Na een jaar intensief gebruik moet ik daar helaas deels op terugkomen. Het vele in- en uitrijden bij het laadstation heeft zijn sporen nagelaten. Het gras direct voor de basis is inmiddels volledig kapotgereden.
Dit probleem doet zich specifiek voor wanneer de maaier in die zone aan het werk is. Zodra hij wil draaien in de buurt van het laadstation, loopt hij regelmatig vast tegen de ijzeren beschermbeugel. Op dat moment blijven de wielen spinnen om grip te zoeken, waardoor hij de grond letterlijk weggraaft en diepe putten maakt. Bij een stevige, goed gewortelde grasmat valt de schade gedurende de zomer nog mee, maar net na de winterperiode is de bodem erg zacht en het gazon uiterst kwetsbaar. Dat heeft hier geleid tot een flinke kale en omgewoelde plek net voor de beugel.
Batterijbeheer bij stilstand
Een ander minpunt dat tijdens het gebruik naar voren is gekomen, betreft het batterijbeheer. Wanneer de Parkside robotmaaier een aantal dagen niet wordt gebruikt, loopt de accu merkbaar leeg. Het komt regelmatig voor dat de batterijcapaciteit na een paar dagen stilstand is gezakt naar amper 68 procent.
Het was softwarematig veel handiger geweest als de machine de batterij automatisch weer volledig zou bijladen zodra het niveau onder een bepaalde grens zakt tijdens inactiviteit. Nu start de maaier soms aan zijn cyclus met een niet volledig opgeladen accu, wat de totale maaitijd per beurt uiteraard verkort.
Onderhoud en mesjes vervangen
Wat betreft het reguliere onderhoud heb ik onlangs de originele mesjes vervangen. Volgens de handleiding en de officiële voorschriften zou je de mesjes elke drie maanden moeten wisselen. Dit vind ik persoonlijk behoorlijk overdreven en onnodig voor een gemiddeld huishoudelijk gazon.
De ervaring leert dat één set nieuwe mesjes per seizoen ruim voldoende is om het gras netjes af te snijden zonder dat de sprietjes gaan rafelen. Binnenkort ga ik op zoek naar universele vervangmesjes om te kijken of deze net zo goed presteren als de originele varianten, aangezien dat qua operationele kosten op de lange termijn een stuk voordeliger kan uitvallen.
Conclusie na twaalf maanden
De Parkside PAMRC 250 blijft een interessante optie voor wie niet de hoofdprijs wil betalen voor een robotmaaier, maar de langetermijntest legt wel een aantal constructie- en softwarefoutjes bloot. Het vastlopen tegen de beschermbeugel en het passieve batterijbeheer zijn punten waar je rekening mee moet houden. Desondanks blijft het comfort van een automatisch gemaaid gazon groot, mits je bereid bent de kwetsbare zones rond het laadstation zelf wat extra te beschermen.